از بروج و اختران بگذر سوى گردون گراى * تا نه آتش زحمت آرد مر ترا نه زمهرير ص 57 ح ، 143 س پرده منم پيش چو برخاستم * از پس آن نور وصالست و بس ص 57 ح ، 143 ش دايهء جان بخردان خوانش * دفتر راز ايزدى جانش ص 58 ح ، 144 پاره‌اى راه‌دان تو اندر پيش * از در نفس خويش تا دل خويش ص 17 ، 67 ح ، 119 غ عيسى روح گرسنه است چو زاغ * خر او مىكند ز كنجد كاغ ص 18 ح ، 120 ق آن لحظه كه نور گيرد از حق * مسجود ملايكست مطلق ص 42 ل مرغى كه خبر ندارد از آب زلال * منقار در آب شور دارد همه سال ص 87 م مرغ فلكى برون شد از دام * در مقعد صدق يافت آرام ص 53 ح ، 141